۳۰
تیر

کمبود و بیش بود پتاسیم

دلایل کمبود پتاسیم:

۱- خاکهای اسیدی یعنی PH  کمتر از ۵٫

۲- خاکهای شنی و سبک یا خاکهای خیلی سنگین.

۳- خشکی و کم آبی.

۴- آبیاری بیش از حد.

۵- حضور بیش از حد منیزیم در خاک.

علائم کمبود پتاسیم(مورفولوژیکی):

۱- کوتاه شدن فاصله میانگره ها.

۲- رنگ پریدگی و زردی (کلروز) و برنزه شدن و خشک شدن حاشیه برگهای مسن که با افزایش شدت کمبود، زردی به داخل برگها نفوذ می کند.

۳- کندی رشد رویشی گیاه.

۴- لبه برگها سوخته و قهوه ای (نکروز) شده و به طرف پایین خم می شود و ممکن است سبب ریزش برگ شود.

۵- مقاومت به خشکی ضعیف شده و حساسیت بیشتری نسبت به شوری، سرما و حمله بیماری قارچی نشان می دهند.

علائم کمبود پتاسیم( فیزیولوژیکی):

۱- مختل شدن فعالیت های ناشی از اثر اسمزی و تورگر مانند باز و بسته شدن روزنه ها.

۲- مختل شدن ساخت پروتئین ها به دلیل از دست رفتن زیرواحدهای ریبوزومی.

۳- کاهش فعالیت آنزیم ها به دلیل از دست رفتن ساختار فضایی آنزیم ها که باردار شدن آنها به یون مثبت پتاسیم بستگی دارد.

۴- کاهش شدید فتوسنتز به دلیل نقش K+در ایجاد توازن با H+و تنظیم اسیدیته استرومای کلروپلاست و فعال نمودن آنزیم سیکل کلوین روبیسکو.

۵- کاهش بارگیری و انتقال آبکش.

۶- اختلال در متابولیسم ازت که سبب تجمع ترکیبات سمی ازت دار مثل دی آمین و putrescineدر گیاه می شود.

علائم بیش بود پتاسیم:

۱- ظاهر شدن لکه های سبز پررنگ در اشکال غیر عادی با ظاهری

آبکی در بخش های گوناگون برگ.

۲- از بین رفتن کلروفیل.

۳- نکروزگی و سوختگی بافت برگ ها.

۴- ریزش برگ قبل از بلوغ.

روش های برطرف کردن کمبود پتاسیم:

  • a)استفاده از کودهای پتاسیمی:

۱- سولفات پتاسیم: یکی از مهمترین کودهای پتاسیمی، سولفات پتاسیم است که به میزان ۵۰% K2Oدارد یعنی به ازای مصرف هر ۱۰۰ کیلوگرم کود، ۵۰ کیلوگرم K2O به خاک اضافه می شود و مناسب خاکهای ایران است.

۲- کلرور پتاسیم یا موریت پتاسیم: به میزان ۶۰% K2O دارد و درجهان بیش از سولفات پتاسیم مورد استفاده قرار می گیرد. اما چون بیشتر قسمت های خاک ایران شور و غلظت یون کلر درآن زیاد است، مشکل شوری خاکها را تشدید می کند.

۳- نیترات پتاسیم: به علت گرانی کمتر مورد استفاده قرار می گیرد.

۴- سولفات پتاسیم منیزیم: این کود حاوی پتاسیم و منیزیم بصورت نمک سولفات بوده و به مقدار زیاد در ایالان متحده تولید می شود.

نکته مهم: کودهای پتاسیمی همزمان با کشت یا قبل از کشت مورد استفاده قرار می گیرد و مصرف آن به صورت محلول پاشی معمول نیست.

b) استفاده از کودهای حیوانی:

اضافه کردن کودهای حیوانی به خاکهای سنگین، بهبود جذب پتاسیم به وسیله درختان میوه را به دنبال داشته است. تاثیر مثبت کود حیوانی بر روی ساختمان خاک، موجب نفوذ بیشتر آب به لایه های عمیق خاک و تسریع حرکت پتاسیم به طرف منطقه ریشه می شود. بعلاوه کودهای دامی خود دارای پتاسیم هستند.